Pak de draad op

In mijn berichtje van gisteren heb ik jullie attent gemaakt op de textielmanifestatie  Pak de draad op die a.s. zaterdag 23 oktober wordt gehouden.
Tot mijn grote vreugde zal het ook mogelijk zijn om daar vilten baby- en kinderslofjes te kopen die door vrouwen in een viltatelier in El Alto (Bolivia) zijn gemaakt. De vrouwen moeten onder primitieve omstandigheden hun werk doen en kunnen heel goed een bijdrage gebruiken om in hun levensonderhoud te voorzien, maar ook om het viltatelier aan te passen. De viltsters van het viltproject van Sifonofoor hebben besloten de vrouwen te steunen en daarom worden er lappen vilt verkocht (€ 10,-- per stuk). De opbrengst komt geheel ten goede aan de Boliviaanse viltsters dan wel een ander project van de Stichting Op de hoogte van Bolivia.
Naast de verkoop van de slofjes is het ook mogelijk om kaarten te bestellen van Natty, een Boliviaanse die prachtige borduurwerkjes maakt en verwerkt als kaarten. Ze maakt ook kaarten aan de hand van foto's die ze opgestuurd krijgt uit Nederland!
Kortom: echt een bezoekje aan de manifestatie waard.....

Tot morgen in Echten,
groet,
Betsy

Werk in uitvoering

Mijn plan was om in ieder geval een keer per week een berichtje te schrijven, maar dat lukt niet altijd.
Nu maar een wat langer bericht.
Allereerst wil ik jullie attenderen op de textielmanifestatie Pak de draad op in Echten (Drenthe) op zaterdag 23 oktober a.s. Hier kun je informatie vinden. Vorig jaar kon ik er helaas niet bij zijn, maar deze keer is het de bedoeling om er met mijn dochter naar toe te gaan. En niet helemaal zonder reden, want daar wordt ook het vilt verkocht dat we hebben gemaakt in verband met de Internationale Viltdag, een paar weken geleden.
Om je een indruk te geven hoe het vilt er uit ziet en wat je er van kunt maken heb ik hier een paar foto's:

Ook aanwezig is Thérèse van Sifonofoor. Zij zal er ondermeer aanwezig zijn met de "Breituin" en het vilt verkopen. De opbrengst van het vilt is, zoals ik al eerder schreef, voor de Stichting Op de hoogte van Bolivia.
Naast het viltwerk ben ik, net als veel andere handwerksters, bezig met sokken breien.
Ik brei ze voor wie ze maar wil: voor mijn moeder, mijn man en natuurlijk ook voor mezelf:

Het paar waar ik nu mee aan het breien ben is bedoeld voor mezelf. Ik brei de sokken in een soort boordpatroon van 3 recht, 1 averecht. Zo krijg je een mooi aansluitende sok. De onderkant brei ik trouwens gewoon in tricotsteek en de hiel brei ik versterkt. Het patroon van het koffieboontje is ook favoriet. Ik vond het leuk om te horen dat mijn moeder die als jong meisje (ze is nu 87) ook al breide!
Ook de wolletjes die op de volgende foto staan had ik eigenlijk bedoeld om voor mezelf op te breien. En ja, blauw is echt mijn lievelingskleur :).
Ik vind het linker sokkenboekje echt een uitkomst. Heel fijn om een matentabel te hebben en zo je patroon te kunnen aanpassen. Ik heb nog niet het geduld kunnen vinden om van teen tot boord te proberen, maar dat gaat er nog wel van komen, gezien de aankoop van het rechter boekje.
Ik vind het heerlijk om sokken te breien: lekker klein, makkelijk mee te nemen en je kunt het overal doen. Ik brei zelfs in het zijspan en in de auto (als ik niet zelf rij natuurlijk).
Verder ben ik nog met een borduurwerk bezig met een mand met hortensia's. De foto's daarvan volgen later.
Ook nog in bewerking is een mobile van vilt voor de zoon van een collega. Hij is bijna klaar en ik zal daarvan ook nog een foto van plaatsen.

Verder heb ik nog plannen en ideeën genoeg. In de loop van de weken zal ik het een en ander met jullie delen.

groet,
Betsy

viltproject onthuld

Ja hoor, het is gelukt! Letterlijk met man en macht is het kleed het dak op gehezen. Met dank aan de sterke mannen die ons hebben geholpen op het vilt op zijn plaats te krijgen. Zo ziet het er uit:

Het ziet er in het echt nog imposanter uit en is echt prachtig van kleur. Ik denk ook dat je er heel mooie dingen van kunt maken. Daar gaan we ons dus nog eens lekker mee uitleven.
Ik mis het samen vilten nu al. We zijn echt maanden bezig geweest en het was zo gezellig om samen bezig te zijn. Ik ben ook heel benieuwd wat de opbrengst zal zijn van de verkoop van het vilt. Zoals al gemeld gaat dat naar een project in Bolivia. Van een vertegenwoordiger van het project hoorden we dat ze het geld gaan bestemmen voor een viltatelier, waar meerdere mensen werk kunnen vinden.
Er worden nu al vilten sloffen geïmporteerd uit Bolivia. Meer hier over in een volgend bericht.

Ik ben ook nog weer op zolder bezig geweest. Ik heb nog heel oude werkjes gevonden die ik op de lagere school (ja, dat heette toen nog zo...) heb gemaakt. Ik was verbaasd dat ik nog zoveel had. Binnenkort zal ik wat foto's plaatsen. De werkjes moeten eerst nog even gewassen en gestreken worden....
Het opruimen gaat gestaag verder. Ik krijg al wat ruimte op mijn plekje. Dochter heeft al wat dierbare spulletjes meegekregen naar haar huisje en ik vind steeds weer leuke dingen terug.

Voor de liefhebber/kaartenmaakster heb ik nog een hele stapel kerstkaarten in de aanbieding die kunnen worden gebruikt om weer nieuwe kerstkaarten van te fröbelen.
Als je een stapeltje wilt hebben, laat het dan even weten. Ik doe er namelijk zelf niets (meer) mee en wellicht kan ik er iemand anders heel blij mee maken.

lieve groet,
Betsy

Onthulling van het viltproject

Morgen, 2 oktober om 10.00 uur is het zover: de onthulling van het viltproject van Therese van www.sifonofoor.nl. op het adres Rijksweg 143A in Hoogersmilde.
We hebben er met een aantal vrouwen met veel plezier aan gewerkt en willen het heel graag aan iedereen laten zien.
Het vilt wordt later in gedeelten verkocht en de opbrengst gaat naar het kinderproject Irpanani in El Alto, Bolivia (zie deze site).
Foto's volgen uiteraard nog!

Hopelijk tot ziens in Hoogersmilde,
groet,
Betsy

Jong geleerd, oud gedaan

Toen ik een jaar of 8 was, heb ik breien en haken geleerd van mijn moeder. Ik kan mij herinneren dat ik het best lastig vond en dat ik haken eigenlijk wel handig vond, omdat dan de steken niet van mijn naald konden glijden. Dat gebeurde bij het breien namelijk heel regelmatig. Ook breide ik nogal vast, zodat de steken bijna niet meer te verschuiven waren op de pennen. Mijn moeder breide er dan weer een toer overheen en dan kon ik weer verder.
Mijn moeder (zie mijn website) hoopt op 17 oktober a.s. 87 jaar te worden en breit nog graag. Het gaat niet zo gemakkelijk meer, omdat ze zit met lichamelijke beperkingen door een paar hersenbloedingen. Toch maakt ze nog steeds de mooiste truitjes voor kinderen in Roemenie:

Ik vind het ontzettend leuke truitjes. Ze breit de patronen helemaal uit haar hoofd en elk truitje is weer ander. De kleuren worden zorgvuldig bij elkaar gezocht. Ze worden gebreid op pen 3 (restjes wol zijn nog steeds van harte welkom!).
De truitjes worden door deze stichting naar Roemenië getransporteerd. Er is nog steeds heel veel armoede in Roemenië, vooral op het platteland, en (met de winter in het vooruitzicht) is de behoefte aan kleding, brandstof enz. erg groot. Elke bijdrage is van harte welkom!

Groet,
Betsy

Herfst

Op het moment dat ik dit schrijf, plenst er net een flinke regenbui naar beneden: het is herfst! Gelukkig schijnt tussen de buien door ook nog de zon en heb ik een paar mooie plaatjes kunnen schieten van de herfstsymbolen bij uitstek: paddenstoelen. Kijk maar:

 De bovenste paddenstoel is zeldzaam heb ik me laten vertellen. Het is een soort stinkzwam. De onderste is welbekend: de vliegenzwam. Ik blijf ze prachtig vinden.

In mijn tuin is de herfst ook begonnen. Dit jaar was de tuin wat minder mooi. Eerst was er de lange winter en het wachten op het voorjaar. Daarna kwamen er nog een paar heel hete, droge weken achteraan en vervolgens  verregende de boel. Jammer, want ik had juist wat meer gezaaid in de groententuin en dat is grotendeels mislukt. Maar niet getreurd: we hebben nog tot deze week van onze eigen aardappeltjes kunnen smullen en sperciebonen gegeten. Ook radijsjes waren er weer en tot mijn grote vreugde hadden de vogels de rode aalbessen niet opgegeten toen we van vakantie terugkwamen. Die heb ik gewassen, in bakjes gedaan, suiker er bij en dan in de diepvries, lekker voor in de winter, dacht ik...... Manlief vond ze zo lekker, dat alle bakjes alweer leeg zijn :).
Volgend jaar begin ik weer met goede moed mijn eigen groenten te verbouwen, want het is wel heel leuk om te doen en vooral erg lekker: niets is heerlijker dan groenten en fruit uit eigen tuin. Maar ook een bos bloemen uit eigen tuin kunnen plukken is een feest. Zelfs nu staat er nog genoeg in bloei om een bloemstukje van te maken:

Van boven naar beneden zijn het de rudbeckia, de hemelsleutel en de dahlia en de onderste is een prachtige roos die het hele seizoen doorbloeit, tot de vorst invalt. Hij zit ook nu nog vol met knoppen.

Ook al is het herfst, er is nog steeds iets eetbaars te vinden in de tuin:

De walnotenboom is nog jong en geeft wat onregelmatig noten. Dit jaar is het wat minder dan vorig jaar. De hazelnotenstruiken/bomen zitten echter vol met noten: ik heb al een hele emmer vol en er zitten er nog heel veel aan. Dat belooft nog wat! Heerlijk om zo met een mandje door de tuin te struinen en al dat lekkers voor het oprapen te hebben liggen. We moeten het echter wel delen met de dieren: de muizen en eekhoorns zijn ook gek op de noten en de rozenbottels zijn favoriet bij de groenlingen. Die zitten er soms met een hele troep onder luid gekwetter van te smullen. Prachtige beesten zijn het. Een feest om naar te kijken.

Dit jaar voor het eerst appelbessen (van de Aroniastruik) geoogst. Dat zijn zwarte glimmende bessen die op vlierbessen lijken, maar behoorlijk wrang van smaak zijn. Vriendin Thérèse heeft ze in jam verwerkt met andere vruchten, zoals frambozen en bramen. Ik vond het een erg lekkere combinatie en hoop er volgend jaar weer het een en ander mee te doen.

Ik ga nog even wat bollen bestellen voor het voorjaar, want er zijn veel struiken gesnoeid en gerooid. Daar is nu ruimte om weer wat bloeiende planten neer te zetten. Ik vind het voorjaar geweldig met al die kleurige bollen. Narcissen en krokussen zijn mijn favorieten. Maar ook sterhyacinth en Alliums mogen in mijn tuin staan.

zolderopruiming foto's

Hier zijn een aantal foto's van de zolderopruiming en de "schatten" die ik op de zolder terugvond.

Dit is een klein inkijkje in de chaos. Zo ziet ons plekje (van dochter en mij) er uit en dan nog vele malen erger, maar dat durf ik al helemaal niet te laten zien....


Leuker is natuurlijk wat er gevonden is:

Kennen jullie deze nog? De antieke pop uit eind jaren '70  of  begin jaren '80. Ik heb heb hem met veel plezier gemaakt. Het was een heel werk, vooral ook omdat er gouddraad in verwerkt zit en de huizen op de achtergrond (op de foto is dat niet zo heel duidelijk te zien, maar ze zijn gemaakt met kleine stiksteekjes). Ik was rond de 20 jaar toen ik dit geborduurd heb.

Nog een klein kunstwerkje, Ditmaal is het jaartal in ieder geval wel bekend: 1977. Toen was ik 18 jaar. Het was leuk om hem te maken, door al die verschillende figuren en motieven, maar ik weet nog dat ik niet goed uitkwam met de rand, zoals wel te zien is, maar daardoor vind ik hem (nu) extra leuk. Ook bijzonder door de zachte kleuren.

De vondsten hierboven maakten me ook heel erg blij, vooral het patroon van de familie Piggelmee en de merklap van Beatrix Potter. Ik wist echt niet meer dat ik die had en ben vast van plan om daar binnenkort eens wat mee te gaan doen. 


Voorlopig ben ik echter nog met van alles en nog wat bezig: vilten, breien, borduren en een geboortemobile maken. Daarover krijgen jullie in een volgend bericht meer te zien en te horen.


Lieve groet,
Betsy